زندگی نامه

پاسدار رشید اسلام شهید بزرگوار سید رضا کیا موسوی در تاریخ 20/12/1342 در خمیر کلایه لاهیجان در خانواده ای سادات،دیدگان منتظر و عشاق والدین او که سالها منتظر چنین لحظه ای بودند، با تولد خود به کانون زندگی آنان روشنی بخشید و به احترام و عشق و علاقه ای که پدر و مادر به امام هشتم علیه السلام داشتند نام رضا را بر وی گذاشتند.

سید رضا در آغوش پر مهر خانواده درس بندگی و ارادت بدرگاه حضرت باریتعالی و محبت و عشق به ائمه اطهار علیه السلام از پدر و مادر آموخت.

سیدرضا در مدارس لاهیجان تا مقطع دوم دبیرستان در رشته علوم انسانی تحصیل نمود، و با از دست دادن پدر مدتی ترک تحصیل کرد،

آغاز جوانی وی مصادف شد با وقوع قیام بزرگ ملت مسلمان ایران علیه حکومت شاهنشاهی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) و سید رضا به حکم تکلیف،خود به اتفاق خانواده و دوستان در کنار مردم لاهیجان در تظاهرات و راهپیمائی شرکت می کرد وبا فریاد نفرت، انزجار خود را بر حکومت ظلم و ستم سر می داد .

پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی که هنوز طعم گوارا و شیرین آنرا بخوبی نچشیده بود،پدر بزرگوارش دار فانی را وداع و به دیار باقی شتافت. سید رضا جوانی که بسیار پرتحرک و چابک و شوخ طبع بود با از دست دادن پدر از شیطنت های دوران بلوغ او کاسته شد زیرا مسئولیت اداره خانه و نگهداری از مادر و خواهر و برادر بر دوش او گذاشته شده بود. وی که تحمل مشقات و نگرانی های مادر عزیزش را نداشت به کمک برادر کوچک خود و با وسیله نقلیه پدر (وانت بار) به ناچار مشغول حمل و نقل محصولات کشاورزان و باغداران لاهیجان از باغات به کارخانه ها می شد و در آمد حاصله را تحویل مادر می داد تا هزینه زندگیشان شود. ایشان مدتی در فرمانداری لاهیجان در قمست توزیع سیمان کار کرد و پس از آن با تشکیل جهاد سازندگی وارد جهاد شد تا بتواند ،از دستاوردهای نظام مقدس جمهوری اسلامی و حفظ و پشتیبانی از ارزشهای آن حمایت پاسداری نماید،لذا در واحد خانه سازی جهاد برای نیازمندان جامعه تلاش فراوان نمود . وی از بنیانگذاران  پایگاه بسیج شهید پژوم، خمیر کلایه لاهیجان بود و در سازماندهی و جذب و هدایت نوجوانان و جوانان نقش بسزایی داشت ، نه تنها خودش بلکه مادر مکرمه اش به اتفاق دیگر فرزندانش،سید رضا را در راه پیشبرد اهداف بزرگ جمهوری اسلامی بدون ذره ای چشمداشت مادی کمک و یاری می نمودند. مادر مکرمه ایشان، فرزندانش را تشویق و ترغیب به خدمت برای نظام مقدس جمهوری اسلامی که با خون پاک هزاران شهید بخون خفته اسلام بدست آمده بود از فرزندان خود حمایت نمودند،لذا فرزندان در صراط مستیم باقی ماندند.

پس از مدتی سید رضا در سپاه لاهیجان مشغول به خدمت شد و با هجوم ددمنشانه رژیم بعث عراق، سید رضا بر خود واجب دانست برای دفاع از کیان امت اسلامی به سوی مرزهای غرب و جنوب کشور هجرت نماید ، لذا ایشان در عملیاتهای مختلفی شرکت نمود و در فرصت هایی که بین عملیاتها پیش می آمد به ادامه تصیل می پرداخت و در کنکور سراسری قبول شد. وی طبع شعر سرایی هم داشت و در زمینه های مختلف شعر سرود. به حضور در مسجد و اقامه نماز اول وقت خیلی اهمیت می داد.

سید رضا با تدبیر و لیاقتهای که از خود بروز داد بعنوان جانشین گروهان گردان حمزه برگزیده شد و هیچگاه با پست و سمت و مسئولیت غرور و تکبر در او راه نیافت و بسیار رئوف و مهربان چه در جبهه ها و چه در شهر و دیار خود زبانزد خاص و عام بود. سید رضا به تلاوت کلام الله مجید عشق می ورزید و از خدای سبحان همیشه شهادت در راه رضایش را طلب می کرد. این پرستوی مهاجر و بیقرار که عاشق وصال لقاءالله بود در آخرین مرخصی که برای تجدید دیدار خانواده و دوستان آمده بود، هنگام بازگشت به جبهه با همه وداع کرد و حلالیت طلبید و چنان چهره نورانی پیدا کرده بود که دل از انسان می ربود و مشخص بود که وی دیگر به دنیا ماندنی نیست.

سرانجام در عملیات کربلای 2 شرکت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر مطهرش مفقود گردید، و پس از 6 سال با گرد غباری از غربت و با استخوانهای متبرک عزم دیار نمود و پس از تشیع امت شهید پرور در مزار شهدای لاهیجان آرمید و تصلی بخش قلب مادر گردید.